فرصتی ایده آل برای سرمایه گذاران ایرانی

همکار ارشد ، مدیر ، برنامه اقتصاد و انرژی ، موسسه خاورمیانه

در حالی که توافق هسته ای بین ایران و P5+1 یک پیشرفت دیپلماتیک است ، همچنین مجدداً مجدداً اهداف سرمایه گذاری و زیرساخت ها در سراسر خاورمیانه وجود داشته است که ماه ها در حال انجام است ، اگر سالها ، در انتظار این هفته باشد. اعلامیهایران برای تجارت آزاد است و بسیاری از فرصت های خوب ، همانطور که یکی از مشاورین مالی بیان کرده بود ، قبل از 14 ژوئیه "قفل شده بود". تحریم ها ابزاری مؤثر برای ایجاد میوه ممنوعه بودند ، از بعضی جهات ، رشد اقتصادی و تنوع را متوقف می کردنددر ایران ، ایجاد یک کشور سنگین در اقتصاد ، بلکه ایجاد گرسنگی فرهنگی برای بسیاری از محصولات مصرفی و تجربیاتی که به راحتی در خلیج فارس و غرب موجود است. ایرانی ها به لطف یک انقلاب رسانه ای که در ایجاد افتتاح سیاسی کمتر مؤثر بوده اند ، پشت پرده آهنین نبوده اند ، اما در بسیج یک جمعیت طبقه متوسط اسیر و تحصیل کرده بسیار مؤثر هستند تا تصور کنند زندگی آنها در یک پس از تحرک چگونه می تواند باشدلحظهآنها آماده هستندشاید خلیج و غرب نباشند.

در حالی که عربستان سعودی و بیشتر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس (GCC) هنوز در تلاش هستند تا با چالش تنوع ، (فقط امارات متحده عربی و بحرین 50 درصد یا بیشتر از تولید ناخالص داخلی آنها متشکل از منابع غیر کربن) ، املاک و مستغلات را در دست بگیرند.، تولید ، حمل و نقل ، تجارت ، رستوران ها و هتل ها و ساخت و ساز 70 درصد از تولید ناخالص داخلی واقعی در ایران را تشکیل می دهند. منابع انرژی ، البته یک دارایی اصلی در ایران ، سرمایه گذاری را در آنجا پیش می برد. ایران 18. 2 درصد از ذخایر بنزین اثبات شده جهان (روسیه و قطر) و 9. 3 درصد از ذخایر نفتی را در اختیار دارد. پس از پایان تحریم ها و ارز با افزایش جریان سرمایه ، ایران باید بتواند به ذخایر قابل توجه خود دسترسی پیدا کند (بین 90 تا 110 میلیارد دلار تخمین زده می شود).

اندازه گیری آنچه اقتصاد ایران می توانست بدون تحریم ها باشد ، غیرممکن است ، اما برخی از تحلیلگران بانکی نشان می دهند که اقتصاد ، با توجه به آخرین رونق نفت ، می تواند به راحتی یک اقتصاد G-20 باشد و با اندازه عربستان سعودی رقابت کند. یک تخمین ، با فرض رشد غیر نفتی ، تورم و نرخ ارز در سطح قبل از تحمیل در طول دوره ، نشان می دهد که اقتصاد ایران می تواند از سال 2011-13 135 میلیارد دلار رشد کند.

در حقیقت ، حتی با تحریم ها ، ایران با خرید برابری قدرت ، هجدهمین اقتصاد بزرگ جهان است. در منطقه خاورمیانه آفریقای شمالی (MENA) ، اندازه اقتصادی ایران فقط برای عربستان سعودی دوم است و جمعیت آن با 78 میلیون نفر فقط مصر را ردیابی می کند. ایران کشوری از جوانان است ، مانند بیشتر منطقه MENA ، با 52 درصد از جمعیت زیر 30 سال است. با این حال ، طبق گزارش برنامه توسعه سازمان ملل متحد ، ایران لهستان در مشارکت آموزش و پرورش خود رقبای (انتظار می رود سالهای تحصیل در حدود 15 سال باشد) ، بهتر از روسیه ، ترکیه ، آفریقای جنوبی و تونس. ایران برخی از چالش های همسایگان خود را در بیکاری جوانان و مشارکت زنان در نیروی کار به اشتراک می گذارد. آمار رسمی ایران سطح بیکاری را 11. 9 درصد ذکر می کند ، در حالی که بیکاری جوانان احتمالاً به 30 درصد نزدیک است. مشارکت زنان کار 16 درصد تکان دهنده است. تسکین تحریم این مشکلات را تغییر نخواهد داد. اما ، همانطور که در مورد موانع ساختار جمعیتی و اجتماعی مشابه در عربستان سعودی وجود دارد ، محصول مصرفی ، خدمات مالی و رشد زیرساخت ها راه هایی را در مورد این چالش ها پیدا می کند.

صعود اقتصادی ایران در بسیاری از جبهه ها رقابت منطقه ای را برانگیخته است ، اما همچنین می تواند رونق اقتصادی منطقه ای را نادیده بگیرد. اولین ترانشه سرمایه گذاری احتمالاً زیرساخت ها را هدف قرار می دهد ، و کشورهای خلیج فارس ، به ویژه امارات و عربستان سعودی با صنایع ساخت و ساز و املاک و مستغلات به خوبی توسعه یافته ، به دست می آیند. سرمایه گذاری مورد نیاز در بخش نفت و گاز می تواند به راحتی 300 میلیارد دلار باشد. کل خلیج فارس می تواند به سادگی با ایجاد حق بیمه ریسک کمتری برای بازارهای بدهی شرکت ها و حاکمیت در بازارهای سرمایه گذاری ، عادی ، از مزایای استفاده از فرصت سرمایه گذاری ایران بهره مند شود.

از بین دولت های GCC ، امارات متحده عربی به احتمال زیاد به دست می آید ، یا در یک افتتاح اقتصادی پس از تحمیل ایران ، برنده اولیه می شود. امارات متحده عربی روابط تجاری محکمی با ایران دارد. بیش از یک سوم واردات ایران در امارات متحده عربی ، بیشتر از صادرات مجدد است. این برطرف کردن تحریم ها در بخش مالی است که می تواند مهمترین تغییر بین امارات و روابط تجاری و سرمایه گذاری ایران را ایجاد کند. این یک مسئله مهم است ، زیرا بیشتر محدودیت های مالی پس از سال 2011 به دستور ایالات متحده ساخته شده است که هدف آن ایجاد نقل و انتقالات احتمالاً با تأمین مالی عملیات نظامی و تروریستی است. منطقه محتمل تر سود متقابل در بازارهای املاک خواهد بود ، منبع طولانی سرمایه گذاری خارج از کشور از ایران به همسایگان خلیج فارس.

همه این تغییرات و فرصت ها مستلزم خطر است ، نه فقط برای کشورهای خلیج فارس بلکه برای ایران. مردم ایران توانایی مهار رشد اقتصادی چشمگیر را دارند. تصور مزایای اقتصاد پس از تحرک ایران باید روابط سیاسی و مالی را تشویق کند.