اقدامات تنظیم شده خطر

چهار اقدامات عملکردی با خطر اصلی وجود دارد - آلفا ، نسبت شارپ ، نسبت Treynor و نسبت اطلاعات. ضمن ارزیابی عملکرد یک نمونه کارها ، عامل ریسک بسیار مهم است. این اقدامات تنظیم شده ریسک می تواند به کاهش تمایل سرمایه گذاران به صرفاً روی بازده ، بدون در نظر گرفتن خطرات سرمایه گذاری ، کمک کند.

اصل گسترده پذیرفته شده تئوری مدیریت سرمایه گذاری و نظریه نمونه کارها این است که سرمایه گذاران از ریسک خودداری می کنند. بنابراین ، آنها تمایل دارند که بازده مورد انتظار اضافی را برای جبران هرگونه خطرات اضافی تقاضا کنند.

بنابراین ، هنگامی که عملکرد یک مدیر نمونه کارها ارزیابی می شود ، ما می خواهیم بازده های حاصل از او یا او را با خطر مربوط به نمونه کارها مقایسه کنیم. از اقدامات تنظیم شده در مورد ریسک برای این منظور استفاده می شود.

نکات کلیدی یادگیری

• هر چهار اقدامات تعدیل شده ریسک نشان دهنده عملکرد سرمایه گذاری مدیران نمونه کارها است.
• نسبت Treynor برخلاف نسبت شارپ ، فقط خطر سیستماتیک را در نظر می گیرد.
• هنگام مقایسه دو صندوق متقابل ، یکی با نسبت شارپ بالاتر ، نسبت به ریسک درگیر در سرمایه گذاری ، عملکرد بهتری خواهد داشت.

انواع اقدامات تنظیم شده ریسک

APHA: این میزان میزان بازده حاصل از یک نمونه کارها سرمایه گذاری را اندازه گیری می کند یا به دلیل تصمیمات سرمایه گذاری مدیر نمونه کارها.

با بیان موارد فوق ، آلفا اساساً بازده اضافی در یک نمونه کارها را بر روی یک معیار از پیش تعیین شده یا شاخص بازار اندازه گیری می کند. سرمایه گذاران در صندوق های متقابل یا ETF ممکن است آلفا بالایی را بخواهند زیرا به آنها نشان می دهد که تصمیمات سرمایه گذاری مدیر نمونه کارها منجر به بازگشت برتر برای هر واحد ریسک گرفته شده توسط وی شده است.

در ساده ترین شکل آن:

آلفا = بازده مطلق نمونه کارها - بازده معیار

در نتیجه ، اگر آلفا بیشتر از صفر باشد (کمتر) ، به این معنی است که مدیر نمونه کارها از معیار بهتر (تحت نظارت) عمل کرده است.

نسبت شارپ: این اقدامی است که برای مقایسه عملکرد وجوه متقابل استفاده می شود. این شامل اندازه گیری بازده مدیر نمونه کارها بیش از نرخ بدون ریسک (به عنوان مثال ، بازده صورتحساب خزانه داری ایالات متحده) در حالی که در معرض خطر قرار گرفته توسط مدیر است. نسبت شارپ احتمالاً بیشترین استفاده و پیروی از ریسک برای صندوق های سرمایه گذاری است.

نسبت شارپ بازده اضافی را به ریسک کل مقایسه می کند ، همانطور که با انحراف استاندارد بازده (همچنین به عنوان نوسانات شناخته می شود) از نمونه کارها اندازه گیری می شود. این باعث می شود سرمایه گذاران بتوانند سرمایه گذاری ها را بر اساس تنظیم ریسک مقایسه کنند.

فرمول نسبت شارپ:

نسبت شارپ = RP - RF/σ

RP-RF = بازده اضافی (یعنی بازده یک نمونه کارها منهای نرخ بدون ریسک)

σ = انحراف استاندارد (بازده)

هرچه نسبت شارپ بالاتر باشد ، بازده سرمایه گذاری مطلوب تر است ، نسبت به ریسک در نظر گرفته شده.

نسبت Treynor: این بازده مدیر نمونه کارها را بیش از نرخ بدون ریسک اندازه گیری می کند ، در حالی که در معرض خطر قرار می گیرد. این نسبت بازده های اضافی را فقط با خطر سیستماتیک مقایسه می کند. بنابراین ، نسبت Treynor بسیار شبیه به نسبت شارپ است ، اما به جای استفاده از انحراف استاندارد بازده به عنوان اندازه گیری خطر ، از بتا استفاده می کند. بتا یک اندازه گیری از ریسک سیستماتیک است و میزان آن را که یک نمونه کارها یا سهام در ارتباط با بازار وسیع تر است ، محاسبه می کند.

نسبت Treyner = RP - RF/ β

RP-RF = بازده اضافی (یعنی بازده یک نمونه کارها منهای نرخ بدون ریسک)

β = خطر سیستماتیک

هرچه نسبت Treynor بالاتر باشد ، عملکرد مدیر نمونه کارها بهتر می شود.

نسبت اطلاعات: این میزان بازده اضافی در یک نمونه کارها را بر روی معیار اندازه گیری می کند ، که نسبت به تغییرپذیری آن بازده اضافی ، از پیش تعیین شده است. این نسبت به سرمایه گذاران کمک می کند تا به دو سؤال پاسخ دهند: آیا مدیر فعال از معیار منفعل بهتر عمل می کند ، و آیا او می تواند به طور مداوم از این معیار بهتر عمل کند؟

نسبت اطلاعات = (RP-RB)/ σ (P-B)

(RP - RB) = بازده اضافی بیش از معیار (یعنی بازگشت به نمونه کارها - بازگرداندن معیار ، همچنین "بازگشت فعال" نیز نامیده می شود)

σ (p-b) = انحراف استاندارد از این بازده های اضافی-این همچنین به عنوان خطای فعال یا خطای ردیابی شناخته می شود.

هرچه این نسبت بالاتر باشد ، بهتر در نظر گرفته می شود. اگر نسبت اطلاعات کمتر از صفر باشد ، مدیر فعال در عملکرد بهتر از معیار شکست خورده است.

نسبت شارپ - مثال

در زیر دو صندوق متقابل ارائه شده است ، اولین صندوق سهام میانه کلاه و مورد دوم صندوق BlueChip است. آنها پرتفوی و سطح خطر مختلفی دارند. نسبت شارپ صندوق متقابل اول و صندوق متقابل دوم به ترتیب 1. 38 ٪ و 4. 25 ٪ است.

صندوق متقابل دوم نسبت به اولین صندوق متقابل نسبت به ریسک درگیر در سرمایه گذاری بهتر عمل کرده است ، زیرا نسبت شارپ بالاتری دارد.