مدیریت ریسک: کاوش در مفهوم ریسک

بیشتر افراد می توانند درجه خاصی از خطر را تحمل یا تحمل کنند. لبه های ارائه شده توسط ریسک باعث می شود که انسان باشد و اغلب به ما این ضربه ملایم در صندلی شلوار ما را می بخشد که ما را در زندگی به وجود آورد. تحمل ریسک ، با این حال ، در یک پیوستار وجود دارد. مواقعی وجود دارد که فرد نسبت به زمان های دیگر با خطر راحت تر است. علاوه بر این ، تحمل ریسک از شخص به فرد دیگر متفاوت است. برخی از هیجان مرتبط با آن شکوفا می شوند ، در حالی که برخی دیگر ممکن است فلج شوند.

دنیای اردوگاه ما به طرز ماهرانه ای بر اساس آمادگی خطر فرد خطر می کند. با شروع تصمیم برای آمدن به اردوگاه ، اردوگاه ها از طریق شنا ، تیراندازی با کمان و سایر مهارت ها به عنوان آمادگی عمیق می شوند. حتی مهارت های بین فردی با استفاده از تکنیک هایی که به افراد کمک می کند تا کارنامه خود را از مهارت های مدیریت ریسک گسترش دهند ، مربی می شوند.

با این حال ، هر چند وقت یکبار ، متخصصان اردوگاه با خطرات روبرو هستند که یک چالش را ایجاد می کند. اینها به ویژه هنگامی تأثیرگذار هستند که نتیجه مدیریت ریسک ناکافی یا نامناسب در سلامت و ایمنی افراد تفاوت ایجاد کند.

مفهوم خطر ذاتی

کسانی که مقالات وکلای تفریحی را می خوانند چارلز آر. گرگ و کاترین هانسن-تمپ این مفهوم را می شناسند. از آن برای توصیف خطرات مربوط به ماهیت یک فعالیت استفاده می شود. یک خطر ذاتی برای مدیریت یا رها کردن غیرممکن است. انجام این کار ماهیت فعالیت را تغییر می دهد.

با توجه به این ، تصمیم به حضور در اردوگاه به طور معمول خطرات ذاتی را برای سلامت فرد نشان می دهد. یکی از خطرات این است که شرکت کنندگان در معرض فلور و جانوران بومی به منطقه جغرافیایی اردوگاه هستند. چه کنه ، پشه ها ، خفاش ها ، پیچک های سمی/Sumac ، یا جوجه های گاه به گاه یا جوجه های دریایی ، برای یک اردوگاه غیرممکن است که قرار گرفتن در معرض این خطرات ذاتی را از بین ببرد. ممکن است فرد قرار گرفتن در معرض را به حداقل برساند ، اما از بین بردن آن غیرممکن است.

یکی دیگر از ریسک های ذاتی ، که در ارتباط با جمع کردن افراد برای تجربه ای مانند اردوگاه ، بیماری واگیر است. به عنوان تجربه در مورد بیماری هایی مانند آنفلوانزا جدید H1N1 ، آبله مرغان و سرماخوردگی نشان داده شده است ، می توان برای بیماری واگیر نمایش داده شد اما غربالگری هیچ تضمینی برای محافظت نیست. انسانهایی که در جامعه تعامل دارند ، برخی از بیماری ها را از یک به دیگری می گذرانند. این ذاتی برای تعامل انسان است.

چرا تنش پیرامون خطر؟

تنش پیرامون خطر در دنیای اردوگاه ما از دو منبع ناشی می شود. فرد زمانی اتفاق می افتد که مشتری ، غالباً والدین یک شتر ، خطرات ذاتی اردوگاه را درک نمی کند و یا این تصور را که توانایی یک اردوگاه در محافظت از وضعیت سلامتی یک فرد خاص فقط می تواند تا این حد پیش برود. برای مقابله با این ، ادبیات اردوگاه می تواند در تلاش برای ارائه اظهار نظر در مورد همه چیز گسترش یابد. شاید ، راه حل بهتر استفاده از مفهوم ریسک ذاتی در ترکیب با اظهار نظر در مورد استراتژی های کاهش ریسک باشد. این ایده ای است که ارزش صحبت کردن در مورد آن را دارد ، به خصوص با مشاوره حقوقی اردوگاه.

تنش دوم از علاقه اردوگاه به حداقل رساندن ریسک و حتی خطرات ذاتی ناشی می شود. این تنش بین انجام آنچه معقول است و انجام همه کارهایی که ممکن است وجود دارد. استراتژی هایی مانند نمایش ، آموزش اردوگاه ها و کارمندان و استفاده از ابزارهایی مانند دفع حشرات و ضد آفتاب ، همه به به حداقل رساندن خطرات ، از جمله برخی خطرات ذاتی کمک می کنند. اما این استراتژی ها برای از بین بردن خطر کافی نیستند. در مورد تنها راه برای از بین بردن کامل ریسک ، انتخاب غیر مشارکت (عدم آمدن به اردوگاه) است. از آنجا که این گزینه برای اکثر گزینه های مناسب نیست ، ما به دنبال این هستیم که خود را در جایی قرار دهیم ، جایی که از اقدامات کاهش خطر استفاده می شود ، تصدیق می کنیم که ممکن است خطر کاهش یابد اما از بین نرود.

تکنیک هایی که خطر را به حداقل می رسانند

نویسندگان در زمینه کاهش ریسک استراتژی هایی را که معمولاً برای مدیریت قرار گرفتن در معرض ریسک استفاده می شود ، توصیف می کنند (Coutellier ، 2008 ؛ Robertson ، 2007 ؛ Wilde ، 1994). این تکنیک ها را می توان هنگام پرداختن به هرگونه خطری ، حتی خطرات ذاتی ، اعمال کرد و به شرح زیر است:

1. از ایجاد خطر جلوگیری کنید. متخصصان اردوگاه وقتی این کار را انجام نمی دهند ، این کار را انجام می دهند زیرا این خطر بیش از حد ایجاد می کند. بعضی اوقات نهادهای دیگر - مانند شرکتهای بیمه - این امر را با امتناع از بیمه کردن مواردی که از تحمل ریسک شرکت فراتر رفته اند ، تحمیل می کنند (به عنوان مثال ، هیئت غواصی را از بین می برند ؛ بدون ترامپولین).
2. میزان خطر را کاهش دهید. این استراتژی زمانی استفاده می شود که کارکنان تعمیر و نگهداری پیچک های سمی را از زیر خطوط لباس یا مسیرهای معمول طی شده پاک کنند. این طور نیست که آنها می توانند پیچک سمی را از بین ببرند بلکه می توانند میزان خطر موجود در محیط را کاهش دهند.
3. از انتشار خطری که در حال حاضر وجود دارد جلوگیری کنید. این توضیح می دهد که چرا احتراق قفل شده و چرا برخی از غذاها در یک منطقه دمای ایمن نگهداری می شوند. خطر وجود دارد. یکی کنترل انتشار آن خطر است.
4. نرخ یا توزیع فضایی خطر را اصلاح کنید. به همین دلیل است که شنا در یک منطقه تعیین شده به جای هر جایی در امتداد ساحل دریاچه کمپ رخ می دهد و به همین دلیل است که تخت های کابین حداقل 32 اینچ بین سرهای خواب قرار می گیرند.
5. در زمان یا مکان، خطر را از چیزی که قرار است محافظت شود، جدا کنید. این موضوع زمانی نشان داده می شود که مسیرهای پیاده روی از خطوط رانندگی وسایل نقلیه موتوری جدا می شوند، یا اینکه چرا افراد مبتلا به بیماری های مسری از جمعیت سالم جدا می شوند.
6. خطر را از خطری که باید با یک مانع مادی محافظت شود جدا کنید. محافظ بازو در تیراندازی با کمان، زانوبند برای والیبال، کفش های محافظ در آشپزخانه و اصطبل سواری، و محافظ شنوایی در تیراندازی همگی این نکته را نشان می دهند.
7. کیفیت های اساسی مربوط به خطر را اصلاح کنید. این توضیح می دهد که چرا نرده های محافظ روی تخت های دوطبقه و ناجیان غریق در اسکله وجود دارد، چرا یک فرد چاقوهای آشپزخانه را به طور مناسب تیز می کند، و دلیل استفاده از یک توپ نرم و نه سخت برای بسیاری از بازی ها را توضیح می دهد.
8. آنچه را که قرار است محافظت شود در برابر آسیب های ناشی از خطر مقاوم تر کنید. این استراتژی دلیل واکسیناسیون، اینکه چرا افراد کمپینگ قبل از انجام برخی فعالیت ها شرایط یا گرم می کنند، چرا از داروهای دافع حشرات و ضد آفتاب استفاده می شود، توضیح می دهد و منطقی برای آموزش شنا ارائه می دهد.
9. شروع به مقابله با آسیبی که قبلاً توسط خطر ایجاد شده است. مسلماً این استراتژی بعد از این اتفاق می افتد. ارزش آن در محافظت از آسیب بیشتر نهفته است. به عنوان مثال، به همین دلیل است که ما علاقه مند به دریافت به موقع کمک های اولیه به افراد آسیب دیده هستیم و به همین دلیل است که مردم CPR یا نحوه استفاده از AED را یاد می گیرند.
10. تثبیت، تعمیر، و/یا بازسازی شی آسیب دیده. این دلیلی است که کارکنان تعمیر و نگهداری را در مورد چیزهایی که نیاز به تعمیر دارند، چرخاندن افراد خسته به بیرون برای استراحت، و تهویه مجدد دوره ای تجهیزات یا سطوح، آگاه می کند.

به چالش کشیدن مفروضات ریسک

نظارت بر ریسک برای اکثر متخصصان کمپ یک واقعیت زندگی است. ما به طور شهودی چیزهایی را می بینیم که نیاز به توجه دارند و با استفاده از استراتژی هایی که اخیراً بررسی شد، به آن مشاهدات توجه می کنیم. با این حال گاهی اوقات ما از در نظر گرفتن ریسک از دیدگاه مشتریان یا کارکنان خود غفلت می کنیم و فراموش می کنیم که آنها ممکن است نیاز به یادآوری خطرات ذاتی کمپ داشته باشند. و گاهی فراموش می کنیم که ذهنیت خود را به چالش بکشیم: چه زمانی ریسک قابل تحمل است؟برای وام گرفتن از پیام وندی موگل، چه زمانی ممکن است فضیلتی در آن زانوی پوست کنده وجود داشته باشد؟

Linda Ebner Erceg، R. N.، M. S.، P. H. N.، معاون مدیر بهداشت و مدیریت ریسک برای دهکده های زبان کنکوردیا و مدیر اجرایی انجمن پرستاران کمپ در Bemidji، مینه سوتا است.

در اصل در شماره ژانویه / فوریه 2010 مجله کمپینگ منتشر شد.