اوراق خزانه

صورتحساب خزانه داری ابزارهای بازار پول است که توسط دولت هند به عنوان سفته با بازپرداخت تضمین شده در تاریخ بعدی صادر می شود. وجوه جمع آوری شده از طریق چنین ابزارهایی به طور معمول برای برآورده کردن الزامات کوتاه مدت دولت ، از این رو ، برای کاهش کسری کلی مالی یک کشور استفاده می شود.

آنها در درجه اول ابزارهای وام گرفتن کوتاه مدت هستند که حداکثر مدت زمان 364 روز را دارند که با نرخ کوپن صفر (بهره) در دسترس هستند. آنها با تخفیف به ارزش اسمی منتشر شده امنیت دولت (G-SEC) صادر می شوند.

صورتحساب خزانه داری دولت را می توان با تخفیف به ارزش چهره امنیت توسط افراد تهیه کرد و با ارزش اسمی آنها بازخرید می شود و از این طریق به سرمایه گذاران امکان می دهد تفاوت را در جیب بزنند. به عنوان مثال ، یک لایحه خزانه داری 91 روزه با ارزش روپیه Rs. 120 را می توان با قیمت تخفیف Rs خریداری کرد. 118. 40. پس از بلوغ ، افراد واجد شرایط دریافت کل ارزش اسمی Rs هستند. 120 ، که به آنها امکان می دهد سود Rs را تحقق بخشند. 1. 60اکنون ، به جزئیات مهم دیگر لایحه خزانه داری نگاهی بیندازید.

چرا دولت صورتحساب خزانه داری را صادر می کند؟

یک لایحه کوتاه مدت خزانه داری به دولت کمک می کند تا بودجه خود را برای تحقق تعهدات فعلی خود ، که بیش از تولید درآمد سالانه آن است ، جمع کند. مسئله آن با هدف کاهش کسری کل مالی در یک اقتصاد و همچنین تنظیم کل ارز در گردش در هر نقطه از زمان مشخص است.

بانک ذخیره هند (RBI) همچنین برای تنظیم سطح تورم و عادات هزینه/وام گرفتن افراد ، چنین لوایح خزانه داری را تحت عملیات عملیات بازار آزاد (OMO) صادر می کند. در مواقع رونق اقتصادی که منجر به نرخ تورم زیاد و مداوم در کشور می شود ، قبض های خزانه داری با ارزش بالا برای عموم صادر می شود که از این طریق ، عرضه پول کل را در یک اقتصاد کاهش می دهد. این امر به طور موثری نرخ تقاضای افزایش را محدود می کند و به نوبه خود ، قیمت های بالا به بخش های فقیرنشین جامعه آسیب می رساند.

از طرف دیگر ، رژیم OMO انقباضی توسط RBI در مواقع رکود اقتصادی و کندی اقتصادی از طریق کاهش گردش خون صورتحساب خزانه داری و کاهش ارزش تخفیف اوراق مربوطه انجام می شود. این افراد را به انتقال منابع خود در این بخش متمایز می کند و از این طریق جریان های نقدی را به جای آن افزایش می دهد و باعث افزایش بهره وری بیشتر شرکت ها می شود. چنین افزایش بهره وری تأثیر مثبتی بر تولید ناخالص داخلی و سطح تقاضای کل در یک اقتصاد دارد.

از این رو ، یک لایحه خزانه داری یک ابزار پولی جدایی ناپذیر است که توسط RBI برای تنظیم کل عرضه پول در یک اقتصاد ، همراه با استفاده از جمع آوری کمک های مالی استفاده می شود.

انواع قبض خزانه داری

تمایز بین انواع مختلف قبض خزانه داری بر اساس تصدی آنها انجام می شود ، همانطور که در زیر ذکر شده است:

• لایحه خزانه 14 روزه
• صورتحساب 91 روزه خزانه داری
• لایحه خزانه 182 روزه
• لایحه خزانه 364 روزه

در حالی که دوره برگزاری برای انواع صورتحساب خزانه داری صادر شده ثابت است (طبق مقوله های ذکر شده در بالا) ، بسته به نیازهای بودجه و سیاست پولی RBI ، به همراه کل پیشنهادات ارائه شده ، به طور دوره ای تغییر می کند. بشر

ویژگی های صورتحساب خزانه داری

طبق مقررات ارائه شده توسط RBI ، حداقل Rs. 25،000 باید توسط افرادی که مایل به تهیه لایحه کوتاه مدت خزانه داری هستند سرمایه گذاری شود. علاوه بر این ، هر سرمایه گذاری بالاتری باید در چند برابر Rs انجام شود. 25000

صورتحساب خزانه داری G-SEC هیچ گونه علاقه به کل سپرده ها را به همراه ندارد. در عوض ، سرمایه گذاران در حال تحقق سود سرمایه از چنین سرمایه گذاری هایی هستند ، زیرا چنین اوراق بهادار با نرخ تخفیف در بازار فروخته می شود. پس از بازخرید ، کل ارزش این اوراق به این اوراق به سرمایه گذاران پرداخت می شود و از این طریق به آنها امکان می دهد سود قابل توجهی را در کل سرمایه گذاری تحقق بخشند.

روش سرمایه گذاری بخشی جدایی ناپذیر از جزئیات لایحه خزانه داری را تشکیل می دهد. RBI ، به نمایندگی از دولت مرکزی ، بسته به کل پیشنهادات ارائه شده در بورس های اصلی ، هر هفته (چهارشنبه) در بازار حراج می کند. سرمایه گذاران می توانند چنین دارایی های دولتی را از طریق بانکهای تجاری شرکت کننده سپرده گذاری یا سایر نمایندگی های اولیه ثبت شده (PDS) تهیه کنند ، که در آن انتقال امنیت از یک فرآیند تسویه حساب T+1 پیروی می کند.

از طرف دیگر ، بسیاری از طرح های صندوق متقابل باز نیز شامل صورتحساب خزانه داری در بخش خود برای افرادی هستند که مایل به سرمایه گذاری از طریق چنین صندوق هایی هستند.

نرخ بازده در صورتحساب خزانه داری

درصد عملکرد حاصل از صورتحساب خزانه داری را می توان از طریق فرمول زیر محاسبه کرد -

y = (100-p)/p x 365/d x 100

که در آن y = درصد بازگشت

P = قیمت تخفیف که در آن یک امنیت خریداری می شود ، و

D = تصدی یک صورتحساب

بگذارید یک نمونه قبض های خزانه داری را برای درک بهتر در نظر بگیریم. اگر RBI یک صورتحساب 91 روزه خزانه داری را با ارزش تخفیف Rs صادر کند. 98 در حالی که ارزش چهره صورتحساب Rs است. 100 ، بازده چنین G-SEC می تواند به شرح زیر باشد-

عملکرد = (100 - 98)/98 x 365/91 x 100

مزایای لوایح خزانه داری دولت

لوایح خزانه داری یکی از محبوب ترین طرح های کوتاه مدت دولت است که توسط RBI صادر شده و توسط دولت مرکزی پشتیبانی می شود. چنین ابزارهایی به عنوان یک مسئولیت برای دولت هند عمل می کنند زیرا آنها باید در تاریخ مقرر بازپرداخت شوند.

از این رو ، افراد از امنیت جامع در کل وجوه سرمایه گذاری شده برخوردار هستند زیرا از بالاترین مقام در کشور حمایت می شوند و حتی در طی یک بحران اقتصادی نیز باید پرداخت شوند.

همانطور که گفته شد ، یک لایحه خزانه داری دولتی به عنوان یک ابزار جمع آوری کمک های مالی کوتاه مدت برای دولت صادر می شود و بالاترین دوره بلوغ 364 روز را دارد. افرادی که به دنبال ایجاد سودهای کوتاه مدت از طریق سرمایه گذاری های ایمن هستند می توانند بودجه خود را در چنین اوراق بهادار پارک کنند. همچنین ، چنین G-SEC ها را می توان در بازار ثانویه بازگرداند و از این طریق به افراد اجازه می دهد تا در مواقع اضطراری ، نگه داشتن خود را به پول نقد تبدیل کنند.

صورتحساب خزانه داری هر هفته توسط RBI از طریق مناقصه غیر رقابتی به حراج گذاشته می شود و از این طریق به سرمایه گذاران خرده فروشی و کوچک اجازه می دهد تا بدون نیاز به نقل قول نرخ یا قیمت ، در چنین پیشنهادهایی شرکت کنند. این میزان قرار گرفتن در معرض سرمایه گذاران آماتور در بازار اوراق بهادار دولتی را افزایش می دهد و از این طریق جریان نقدی بالاتری به بازار سرمایه ایجاد می کند.

محدودیت های صورتحساب خزانه داری

نقطه ضعف اصلی اوراق بهادار خزانه داری دولت این است که شناخته شده است که در مقایسه با ابزارهای استاندارد سرمایه گذاری در بازار سهام ، بازده نسبتاً کمتری ایجاد می کنند. صورتحساب خزانه داری اوراق بهادار صفر کوپن است که با تخفیف برای سرمایه گذاران صادر می شود. از این رو ، بازده کل تولید شده توسط چنین ابزارهایی صرف نظر از شرایط اقتصادی و نوسانات چرخه تجارت ، از طریق تصدی اوراق قرضه ثابت باقی می ماند.

این برخلاف بازار سهام است ، که در آن تغییرات بازار به شدت بر بازده هایی که توسط سهام عدالت و بدهی ایجاد می شود تأثیر می گذارد. در نتیجه ، در صورت صعود در بورس سهام ، نرخ بازده ابزارهای مرتبط به طور قابل توجهی بالاتر از سود سرمایه حاصل از سرمایه گذاری های G-SEC است.

مالیات

سود کوتاه مدت سرمایه (STCG) که در این صورتحساب تحقق یافته است ، منوط به مالیات STCG با نرخ های قابل استفاده طبق صفحه مالیات بر درآمد یک سرمایه گذار است. با این وجود ، یکی از مزیت های اصلی چنین طرح های G-SEC این است که سرمایه گذاران خرده فروشی پس از بازخرید این اوراق ، هیچ گونه مالیات را در منبع (TDS) پرداخت نمی کنند ، در نتیجه باعث کاهش دردسرهای ادعای همان از طریق اظهارنامه مالیات بر درآمد می شوند اگر او/او تحت براکت درآمد مشمول مالیات قرار نمی گیرد.

چه کسی باید سرمایه گذاری در صورتحساب خزانه را در نظر بگیرد؟

صورتحساب خزانه داری دولت ابزاری ایده آل برای سرمایه گذاری برای افرادی است که به دنبال پارک های مازاد در یک ابزار سرمایه گذاری ایمن برای بهره مندی از بازده قابل توجهی هستند. RBI یک فرآیند مناقصه غیر رقابتی برای چنین اوراق قرضه را تسهیل می کند و به سرمایه گذاران انفرادی این امکان را می دهد تا با قرار دادن پیشنهاد خود با نمایندگی اصلی مربوطه یک بانک تجاری برنامه ریزی شده ، در همان شرکت کنند. همچنین ، به عنوان جزئیات مربوط به نرخ تخفیف و ارزش PAR از قبل منتشر شده است ، افراد از شفافیت کامل در فرآیند سرمایه گذاری برخوردار هستند. همچنین در روند برنامه ریزی مالی برای انباشت ثروت قوی کمک می کند.

از این رو ، یک لایحه خزانه داری یکی از امن ترین اشکال سرمایه گذاری موجود در کشور است. این امر نه تنها برای افراد ریسک پذیر از ابزارهای بازار سهام ایده آل است بلکه در مورد سرمایه گذاران باتجربه که بخشی از وجوه خود را به اوراق بهادار دولتی اختصاص می دهند ، برای تنوع نمونه کارها نیز محبوب است تا خطر کلی برای جسد آنها را رقیق کند. این صورتحساب های حاکمیت نقش مهمی در تنظیم کل عرضه پول در یک اقتصاد دارند که به نوبه خود ، وجوهی را که به بازار سرمایه جمع می شود ، تأثیر می گذارد.