راهنمای مدیران صندوق سرمایه گذاری تأثیر

به طور فزاینده ، GPS تعهدات از LP ها از انواع مختلف سازمانی در جامعه سرمایه گذاری تأثیر را تضمین می کند. این مثال ، صندوق سرمایه کشاورزی آفریقا (AACF) را که توسط مروارید سرمایه شرکا اداره می شود ، برجسته می کند. سرمایه گذاران در این صندوق شامل یک بانک و سه پایه هستند. یک آژانس کمک ضمانتی برای بانک فراهم می کند و در یک استخر کمک فنی سرمایه گذاری می کند. در حقیقت ، یکی از قدرتمندترین جنبه های صنعت سرمایه گذاری تأثیر ، توانایی آن در جذب طیف گسترده ای از بازیگران و ترغیب آنها به همکاری با روش های بی سابقه است. مالی مخلوط شده ، یک استراتژی امیدوارکننده که در بین سرمایه گذاران تأثیرگذاری به دست می آید ، سرمایه را با سطوح مختلف ریسک ترکیب می کند تا بتواند سرمایه گذاری در ریسک و نرخ بازار را در سرمایه گذاری های تأثیرگذاری تنظیم کند.[1]

موارد زیر انواع معمولی سرمایه گذاران هستند که سرمایه گذاری در صندوق های سرمایه گذاری تأثیر می گذارد:

1. موسسات مالی توسعه (DFIS): یک موسسه دارایی توسعه یک موسسه چند جانبه ، دو جانبه یا شبه دولتی است که در بخش خصوصی برای اهداف توسعه سرمایه گذاری می کند.
2. بنیادها: بنیادها در حال افزایش وظیفه سرمایه گذاری تأثیر خود و حرکت فزاینده از بشردوستانه خالص به سمت سرمایه گذاری های مربوط به برنامه (PRI) یا سرمایه گذاری های مرتبط با مأموریت (MRI) هستند.
3. سرمایه گذاران مستقل: این گروه شامل افراد با ارزش بالا (HNWI) و دفاتر خانواده کوچک است که سرمایه گذاری را برای افراد ثروتمند یا خانواده ها مدیریت می کنند.
4. آژانس های توسعه بین المللی: آژانس های کمک می توانند چند جانبه ، دو جانبه ، دولت یا شبه دولت باشند. آژانس های امدادرسانی اغلب منابع سرمایه کمک مالی هستند اما گهگاه سرمایه گذاری می کنند.
5. سرمایه گذاران نهادی: این گروه می تواند شامل بانک های بین المللی با بازوی مالی اجتماعی یا کارکردهای مدیریت ثروت ، شرکت ها ، صندوق های بازنشستگی و شرکت های بیمه باشد.

انباشت سرمایه و فرصت های سرمایه گذاری

تنوع انواع سرمایه گذاران علاقه مند به سرمایه گذاری Impact فرصتی را برای سرمایه گذاری مکمل با انواع مختلف سرمایه فراهم می کند. GPS باید درک کند که چگونه می توانند مجموعه ای از سرمایه گذاران را از انواع مختلف سازمانی برای پر کردن صندوق خود تهیه کنند. برای وجوه بار اول نادر است که سرمایه گذاری اولیه خود را از یک سرمایه گذار دریافت کنند.

تنوع سرمایه سرمایه گذاری همچنین می تواند به یک صندوق کمک کند تا با ترکیب ردیف های مختلف یا کلاس های سهام عدالت ، انعطاف پذیری عملیاتی خود را افزایش دهد تا بازپرداخت سرمایه گذاران انعطاف پذیر تر دیرتر از سرمایه گذاران خود امکان پذیر باشد. در اصل ، یک صندوق می تواند حداقل چهار نوع سرمایه گذار مختلف داشته باشد: (1) وام دهندگان ارشد.(2) وام دهندگان خردسال ؛(3) سرمایه گذاران ترجیحی ؛و (4) حقوق صاحبان سهام مشترک ، و همچنین بودجه کمک هزینه برای TAFS.

خود LPS ممکن است سرمایه گذاران را برای بسیج سرمایه بیشتر به سمت یک صندوق بسیج کند. سرمایه می تواند به گونه ای سرمایه گذاری شود که مکمل نقش های مختلفی باشد که سرمایه گذاران امیدوار به بازی هستند و به هرکدام اجازه می دهند مطابق با منافع خود شرکت کنند. ترکیب سرمایه بر اساس منافع تأثیر و تحمل ریسک به سرمایه گذاران این امکان را می دهد تا شرکت کنند که در غیر این صورت قادر به آن نباشد ، از این طریق امکان استقرار سرمایه در سرمایه گذاری هایی را فراهم می کند که در غیر این صورت ممکن نیست. سرمایه گذاری مشترک همچنین فرصت هایی را برای به اشتراک گذاشتن هزینه های انجام دقت و اندازه گیری و ارزیابی تأثیر ، که معمولاً هزینه های معامله بالایی برای هر یک از LP است ، فراهم می کند.

در مثال از حقوق صاحبان سهام برای تانزانیا [2] ، از پشته سرمایه گذاری شده استفاده می شود. سرمایه گذاران انعطاف پذیر بیشتر از ریسک مالی و زمان بندی ، اتخاذ مواضع باخت اول ، به منظور جلب LP های ریسک پذیر بیشتر برای شرکت در این زمینه استفاده می کنند.

این یک صندوق نسبتاً کوچک است و دارایی های تحت مدیریت کمتر از پنج میلیون دلار است. این صندوق دارای سه ردیف سرمایه است که کلاس C (حقوق صاحبان سهام) در پایین هرگونه ضرر اول ، کلاس B (همچنین حقوق صاحبان سهام) دور دوم ضرر را می گیرد و کلاس A (بدهی) را در اولویت بالایی در بازده صندوق قرار می دهد.

جمع آوری سرمایه دو پیامدهای مرتبط برای در نظر گرفتن مدیران صندوق دارد. اول ، وقتی در نظر می گیرد که چه کسی را به عنوان سرمایه گذاران بالقوه هدف قرار دهد ، ابتدا باید GPS نقش بالقوه خود را در پشته سرمایه در نظر بگیرد. به عنوان مثال ، اگر یک مدیر صندوق به سرمایه سهام اضافی در پشته نیاز داشته باشد ، باید سرمایه گذاران را که احتمالاً سهام خود را قرار می دهند هدف قرار دهد. دوم ، یک پشته سرمایه دارای ترکیبات احتمالی متعددی است که مدیران صندوق باید زمان کشف آن را بگیرند ، زیرا این گزینه ها انعطاف پذیری قابل توجهی را برای وجوهی که به دنبال ترکیب سرمایه گذاران هستند ، فراهم می کند.

منابع اضافی:

• مدل RFPS ، موسسه CFA
• وضعیت مالی مخلوط ، کمیسیون توسعه تجارت و پایدار و همگرایی
• کارگروه مالی مخلوط شده ، یک پروژه از giin
• جمع آوری کمک های مالی در بازار خصوصی ، PEI
• بودجه اهدا کننده ، میکروست
• MRI و PRI برای بنیادهای خصوصی ، وکیل عملی مالیات
• چشم اندازهای متنوع ، هدف مشترک ، یک گزارش GIIN که روند چگونگی جمع شدن یک سری از سرمایه گذاران متنوع را برای سرمایه گذاری در صندوق AACF بررسی می کند.
• سرمایه اول باخت کاتالیزوری ، giin
• مقیاس استفاده از ضمانت ها در سرمایه گذاری جامعه ایالات متحده ، GIIN

درک سرمایه گذاران: شیرجه عمیق تر

مدیران صندوق که به بررسی سالانه سرمایه گذار تأثیر GIIN پاسخ می دهند ، خاطرنشان کردند که آنها سرمایه را از طیف وسیعی از منابع مدیریت می کنند. تقریباً 75 ٪ (100) گزارش افزایش سرمایه از دفاتر خانواده یا HNWI ها ، و بیش از 60 ٪ (84) گزارش افزایش سرمایه از پایه ها را گزارش کردند. بیش از یک سوم همچنین از افزایش سرمایه از بانک ها ، صندوق های بازنشستگی یا شرکت های بیمه و همچنین DFI خبر داد. بزرگترین منابع سرمایه براساس درصد وجوه جمع آوری شده ، صندوق های بازنشستگی و شرکت های بیمه (24 ٪ ، به استثنای خارج از کشور) و دفاتر خانواده یا HWNIS (18 ٪) بودند.[3] در این بخش عمیق تر بررسی می شود که چگونه هر یک از این انواع سرمایه گذار تأثیر مشترک به طور معمول به سه پارامتر اصلی سرمایه گذاری مربوط می شود: (1) اشتها ریسک.(2) ماموریت تأثیر ؛و (3) اندازه در بازار (شکل 15).

با توجه به تعهدات بزرگ سرمایه ای که انجام می دهند و تأثیر آنها در بازار ، نهادهای مالی توسعه یا DFI ها به سختی نادیده گرفته می شوند. بررسی سالانه سرمایه گذار تأثیر GIIN در سال 2017 نشان داد که صندوق های بازنشستگی یا شرکت های بیمه و DFI به ترتیب بیشترین میزان دارایی های سرمایه گذاری تأثیر را به ترتیب 576 میلیون دلار و 463 میلیون دلار مدیریت می کنند.[4] با توجه به اندازه بزرگ آنها ، حداقل اندازه سرمایه گذاری برای DFI می تواند برای یک صندوق کوچک بسیار بزرگ باشد ، اما مدیران صندوق های صندوق های کوچکتر نباید DFI ها را به طور کامل رد کنند ، زیرا برخی در حال کار بر روی پروژه های نوآورانه برای ایجاد امکانات سرمایه گذاری جدید هستند. به عنوان مثال ، IFC تخصیص سرمایه خود را به سرمایه گذاری SME (مستقیم و غیرمستقیم) از کل سرمایه گذاری نمونه کارها 200 میلیون دلار در سال 2000 به یک میلیارد دلار در سال 2013 افزایش داده است.

مانند بنیادها یا آژانسهای امدادی ، DFI ها در هسته مأموریت خود تأثیر می گذارند ، اما نهادهای مختلف می توانند تأثیر را به روش های بسیار متفاوتی تعریف کنند ، که منجر به رفتارهای مختلف غربالگری سرمایه گذاری می شود. DFI ها علاوه بر هدف کلی خود برای کاتالیز توسعه اقتصادی ، روی عوامل ESG تمرکز جدی دارند. سیاست های ESG آنها می تواند انعطاف پذیری آنها را محدود کند ، زیرا ممکن است نتوانند در صندوق سرمایه گذاری کنند که الزامات خاص ESG آنها را برآورده نکند. علاوه بر این ، بسیاری از DFI ها برای سرمایه گذاری در یک منطقه خاص یا دستیابی به اهداف تأثیر خاص مورد نیاز هستند. DFI ها تمایل دارند انتظارات محکمی برای بازده مالی داشته باشند ، زیرا آنها به سود حاصل از سرمایه گذاری خود بستگی دارند تا اطمینان حاصل کنند که از منابع مورد نیاز خود برای درگیری های مداوم خود برخوردار هستند. با این حال ، آنها وظیفه ای برای ارتقاء بازارها و ایجاد افزودنی دارند ، یعنی تولید مزایای اجتماعی که بدون سرمایه گذاری آنها اتفاق نمی افتد.

علیرغم شباهت های آنها ، مدیران صندوق باید DFI ها را به صورت فردی ارزیابی کنند ، زیرا آنها در حال افزایش تعامل خود با سرمایه گذاری تأثیر در درجات مختلف عمق و سرعت هستند. DFI ها همچنین می توانند در سایر جنبه های مهم متفاوت باشند ، از جمله اینکه آیا آنها از توسعه مدیران صندوق اول ، ترجیح آنها به ابزار سرمایه گذاری و اینکه آیا آنها TAF را تأمین می کنند ، پشتیبانی می کنند یا خیر. نکته مهم ، DFI ها همچنین ممکن است در میزان مشارکت آنها در اداره صندوق متفاوت باشند. به عنوان سرمایه گذاران باتجربه در بازارهای نوظهور ، DFI ها تخصص قابل توجهی برای انتقال دارند. افراد درگیر در راه اندازی وجوه اغلب نمایندگی سهامدار قابل توجهی دارند و تمایل دارند بیشتر به عنوان اعضای هیئت مدیره یا به عنوان شرکت کننده در کمیته های مشاوره با نقش های نظارتی درگیر استراتژی باشند.

قبل از نزدیک شدن به DFI ، مدیران صندوق باید موارد زیر را در نظر بگیرند:

• تصمیمات مربوط به سرمایه گذاری تحت تأثیر عوامل پیچیده ، از جمله اهداف سهامداران ، تأثیر اقتصادی و اجتماعی بخش و جغرافیا ، افزودن فرصت ، مزیت مقایسه ای DFI در مقابل سایر سرمایه گذاران و منافع تجاری خاص هر کشور خانه است. شرکت ها
• تصمیمات مربوط به دقت و سرمایه گذاری DFIS به دلیل فرآیندهای بررسی گسترده ، از جمله سرپرست افسر سرمایه گذاری ، بخش اعتبار ، کمیته سرمایه گذاری و هیئت مدیره ، مدت زمان طولانی طول می کشد. ترکیب این فرآیند اغلب فرآیندهای دقت و احتیاط و الزامات قابل توجهی برای ESG قبل از ارتکاب سرمایه است.

بنیادها در همه شکل ها و اندازه ها ارائه می شوند. چندین موسسه بزرگتر که در صنعت سرمایه گذاری تأثیر فعال و مشهور هستند ، توسط بسیاری از بنیادهای کوچکتر و کمتر شناخته شده بسیار دور هستند. مانند DFI ها ، برخی از کلیات در مورد ویژگی های تأثیرگذاری بنیادها را می توان انجام داد. در مرحله اول ، آنها ممکن است دارای مأموریت های محیطی یا اجتماعی صریح باشند که می توانند به اهداف تأثیر محدود ترجمه شوند ، که ممکن است تراز دقیق دقیقاً با یک صندوق دشوار باشد. به دلیل تمرکز مأموریت خود ، برخی از بنیادها ممکن است مایل باشند در پشته های سرمایه هر صندوق ریسک بیشتری داشته باشند ، به عنوان مثال با ارائه سرمایه باخت اول یا سهام مشترک (پس از بدهکار و سرمایه گذاران ترجیحی). در بررسی سالانه سرمایه گذار تأثیر سالانه GIIN ، 12 بنیانگذار خاطرنشان کردند که حداقل در یک سرمایه گذاری به عنوان ضامن عمل کرده اند.[5] بنیادها از نظر نوع سرمایه ای که ارائه می دهند و از نظر انتظارات بازده مالی آنها اغلب انعطاف پذیر تر هستند.[6] فراتر از تأمین سرمایه ، بنیادها همچنین می توانند (1) سرمایه اول را برای تشویق سرمایه گذاری از سرمایه گذاران بیشتر ریسک ، ارائه دهند ، (2) به توسعه بازارها ، (3) ایجاد یا انکوبه کردن مدیران صندوق ، و (4) ارائه می دهند. تأمین مالی TAF ، چه در کنار یک سرمایه گذاری یا به طور جداگانه.

بنیاد Shell یکی از نمونه های سازمانی است که نقش زیادی در کمک به چندین مدیر صندوق تأثیر دارد. آنها پشتیبانی از ظرفیت سازی ، پشتیبانی از شبکه و بودجه را برای کمک به دریافت صندوق ، گروفین از زمین فراهم کردند. امروز ، گروفین یکی از مدیران صندوق بزرگتر این صنعت در کشورهای جنوب صحرای آفریقا (SSA) است که اکنون سرمایه گذاران مختلفی از جمله DFI ها را به خود جلب می کند.

بنیادها در حال شروع به نقش بزرگتر در تأثیر فضای سرمایه گذاری هستند و پتانسیل رشد تعهدات خود را در آینده می بینند. از نظر سازمانی ، دو دسته بزرگ پاسخ دهندگان به بررسی سالانه تأثیر سرمایه گذار GIIN 2017 ، مدیران صندوق (67 ٪) و بنیادها (11 ٪) بودند.[7] بنیادها بیش از 30 ٪ رشد در میزان سرمایه سرمایه گذاری شده در سال آینده را پروژه می کند.[8]

مانند DFI ها ، مدیران صندوق باید پایه ها را به صورت فردی ارزیابی کنند. بنیادها به ساختارهای حاکمیتی خود و همچنین محدودیت های قانونی محلی که براساس جغرافیای آنها متفاوت است ، محدود می شود. توانایی بنیاد برای ایجاد سرمایه گذاری در تأثیرگذاری ممکن است به انعطاف پذیری نهادی آن و قوانین موجود در کشوری که در آن مستقر است ، کاهش یابد. افراد با ارزش خالص (HNWIS) اهداف مهم LP برای سرمایه گذاری در سرمایه گذاری هستند. مطالعه ای توسط گرانت تورنتون در مورد افزایش سرمایه از HNWIS چندین ویژگی مشترک سرمایه گذاران مستقل را شرح داد:

• آنها برای یافتن بودجه به روابط ، شبکه و دروازه بان ها یا مشاوران خود متکی هستند.
• سرماخوردگی به طور کلی کار نخواهد کرد. کمتر از 5 ٪ از HNWI های مورد بررسی به رویکردها یا پیشنهادات ناخواسته پاسخ می دهند.
• آنها به ارشد اهمیت می دهند. هشتاد درصد می خواهند در این رابطه درگیر مدیریت ارشد شوند.
• آنها به دنبال یک صندوق سرمایه گذاری هستند که متناسب با نیازهای منحصر به فرد آنها از نظر مشخصات ریسک و بازگرداندن اهداف و اهداف تأثیرگذاری باشد.[9]

طبق یک مطالعه مشترک 2014 از Giin و J. P. Morgan ، تقریباً سه چهارم سرمایه HNWI (72 ٪) از HNWIS به طور مستقل سرمایه گذاری می کند. سیستم عامل های بانکی خصوصی (9 ٪) و باشگاه های سرمایه گذاری یا شبکه های معامله (2 ٪) هنوز به سرمایه گذاری شده برای تأثیر مدیران صندوق سرمایه گذاری تأثیر قابل توجهی ندارند.[10] سرمایه از سرمایه گذاران مستقل به طور معمول از طریق تعامل مستقیم با فرد یا خانواده ، یا از طریق مشاور یا بستر مدیریت ثروت قابل دسترسی است. هنگامی که یک مدیر صندوق ارتباط برقرار می کند ، سرمایه گذاران مستقل به بهترین وجه به یک رویکرد مشاوره ای پاسخ می دهند که به آنها کمک می کند تا عمیق تر برای درک اینکه آیا یک سرمایه گذاری مناسب برای سبد کل آنها است ، حفر کنند. مدیران صندوق باید آماده باشند تا به بسیاری از سؤالات HNWIS پاسخ دهند و برای ایجاد یک رابطه قوی تلاش کنند.

این نکات آخر ممکن است ضد انعطاف پذیر به نظر برسد. چرا یکی از کوچکترین انواع سرمایه گذار بیشترین مشارکت را دارد و در مقایسه با سرمایه گذاران بزرگتر سؤالات بیشتری می پرسد؟سه دلیل اصلی برای این امر وجود دارد. اول ، این سرمایه گذاری برای آنها شخصی است ، و چنین افرادی هر دو شخصاً جذب سرمایه گذاری و مأموریت محور هستند. دوم ، این سرمایه گذاری ممکن است بخش قابل توجهی از ارزش خالص آنها را نشان دهد. سرانجام ، بسیاری از HNWI ها به عنوان کارآفرینان یا رهبران موفق تجربه دارند و مشتاق به اشتراک گذاری خرد خود هستند. GPS می تواند با صحبت کردن در کنفرانس ها ، حضور در رویدادها ، نقل قول در نشریات صنعت و تهیه یک وب سایت قوی و مواد بازاریابی ، با صحبت کردن در کنفرانس ها ، حضور در برنامه ها ، حضور در برنامه ها ، در این صنعت تأثیر خوبی بگذارد.

HNWIS غالباً به بازده های مالی بسیار انتقادی خواهد بود ، اما بازده هدف آنها می تواند به شدت متفاوت باشد. سرمایه گذاران انفرادی تمایل دارند که نسبت به سایر سازمان های سرمایه گذاری ، سهم سرمایه کوچکتر را ارائه دهند ، اما این همیشه اینگونه نیست. آنها به دلیل انعطاف پذیری می توانند متحدین قدرتمند برای مدیران صندوق جدید باشند. HNWI ها که اغلب با دستورالعمل های کمتری و محدودیت های نهادی روبرو هستند ، استراتژی هایی دارند که می توانند زیرک باقی بمانند.

منابع اضافی برای هدف قرار دادن سرمایه گذار:

• ، CGAP ، موسسه توسعه خارج از کشور (ODI)

پیدا کردن یک سرمایه گذار یا اسپانسر لنگر

یک سرمایه گذار یا اسپانسر لنگر ، می تواند همه تفاوت را در یک کمک مالی موفق بخصوص برای یک مدیر صندوق بار اول ایجاد کند. در صنعت سرمایه گذاری تأثیر ، سرمایه گذاران محور مأموریت غالباً این نقش ها را ایفا می کنند ، زیرا آنها چالش هایی را که صندوق های جدید برای شروع کار با آن روبرو هستند ، تشخیص می دهند. اگرچه حامیان مالی و سرمایه گذاران لنگر تا حدودی متفاوت هستند ، اما یک سرمایه گذار می تواند هر دو نقش را ایفا کند و همه نوع سرمایه گذاران که در بالا توضیح داده شده است ، هر دو نقش را ایفا کرده اند.

یک سرمایه گذار لنگر عموماً اولین سرمایه گذار است که تعهد سرمایه قابل توجهی به یک صندوق می دهد. آنها به جمع آوری حرکت برای صندوق کمک می کنند و از طریق اعتبار و شبکه خود ، سایر سرمایه گذاران را به خود جلب می کنند. همانطور که در دنیای تجاری PE ، سرمایه گذاران لنگر غالباً از طریق روابط موجود که پزشک عمومی ممکن است از تجربه سرمایه گذاری موفق خود داشته باشد ، به عنوان یک سندیکار سرمایه گذاران یا به سادگی به عنوان قهرمان جمع می شود که دیگران را از شبکه خود جمع می کند. در دنیای سرمایه گذاری ، سرمایه گذاران لنگر می توانند انگیزه های مختلفی داشته باشند. برخی از آنها به صراحت سرمایه گذاران محور مأموریت مانند بنیادها یا اهدا کنندگان هستند که مایل به ایجاد ریسک و هزینه قابل توجهی برای کمک به راه اندازی یک صندوق ، برای ایجاد یک بازار هستند. چندین صندوق تأثیرگذاری در ابتدا توسط یک بنیاد ، اهدا کننده یا غیرانتفاعی پشتیبانی شده است. این صندوق های تأثیرگذاری از سرمایه خود برای ایجاد سابقه از طریق سرمایه گذاری های اولیه و ایجاد خط لوله معامله ای استفاده کرده اند که در نهایت می تواند به یک سبد سرمایه گذاری کامل تبدیل شود.

مدیران بار اول غالباً فاقد سوابق پیگیری کافی برای جذب سرمایه هستند. مشارکت با حامیان مالی می تواند به آنها کمک کند تا از طریق مزایای بالقوه زیر این مانع اولیه را برطرف کنند:

• بهبود برند و اعتبار: همانطور که سرمایه گذاران لنگر با اعلام اعتماد به نفس خود به مدیر صندوق ، اعتماد سایر سرمایه گذاران را تشویق می کنند ، یک اسپانسر همچنین با پیوند دادن سوابق سرمایه گذاری یا مارک تجاری خود با صندوق جدید ، اعتماد را افزایش می دهد. این نقش اغلب توسط یک شرکت مدیریت صندوق بالغ تر و باتجربه بازی می شود.
• شبکه بهبود یافته: یک اسپانسر نیز اغلب متعهد به کار از طریق شبکه خود برای شناسایی سرمایه گذاران بالقوه خواهد بود. برخی از وجوه فردی مشهور را با سرمایه سیاسی قوی برای نشستن روی هیئت مدیره خود به ارمغان می آورد و ظرفیت شبکه قابل توجهی را برای روند جمع آوری کمک های مالی فراهم می کند.
• سرمایه در گردش برای حمل مدیر صندوق از طریق جمع آوری کمک های مالی: فراتر از یک تعهد سرمایه واقعی به صندوق ، بسیاری از حامیان مالی سرمایه در گردش بسیار مورد نیاز را برای حمل مدیر صندوق از طریق دوره جمع آوری کمک های مالی استرس زا و فشرده ارائه می دهند. این به آنها اجازه می دهد تا تیم خود را سریعتر بسازند و معاملات را برای اثبات جریان معامله و استراتژی صندوق خود انجام دهند.
• ظرفیت سازی برای مدیر صندوق: حامیان مالی همچنین می توانند خدمات ارزشمندی برای ایجاد ظرفیت سازی را برای کمک به مدیر صندوق ارائه دهند ، به عنوان مثال ، ایجاد جریان معامله ، ارزیابی و ساختار سرمایه گذاری و به دست آوردن بینش های دقیق. چنین پشتیبانی اغلب توسط کارمندان بودجه با تجربه تر یا متخصصان طولانی مدت در صنعت که به عنوان مشاور استخدام می شوند ، ارائه می شود. مدل های پشتیبانی شامل تعبیه کارکنان در صندوق جدید یا ارائه مربیگری با به اشتراک گذاشتن فضای اداری یا نقش در کمیته های سرمایه گذاری یا مشاوره است.
• عملیات پشتی: در برخی موارد ، یک حامی مالی که یک مدیر صندوق با تجربه است ، به یک صندوق جدید اجازه می دهد تا در عملیات پشتیبان قوی خود را برای کاهش هزینه های عملیاتی صندوق جدیدتر به دست آورد.

آوردن یک اسپانسر به وضوح مزایای بسیاری دارد و بودجه باید با جدیت کار کند تا شریک مناسب را پیدا کند. مدیران صندوق باید هر دو هزینه ملموس و نامشهود را برای انجام این کار در نظر بگیرند ، زیرا آوردن یک اسپانسر در هیئت مدیره ممکن است به معنای هر یک از موارد زیر باشد:

• به اشتراک گذاری علاقه حمل شده: بیشتر روابط با حامیان مالی ، به ویژه هنگامی که سرمایه عملیاتی را ارائه می دهند ، مدیر صندوق را ملزم می کند تا بخشی از بهره حمل شده توسط صندوق را به اشتراک بگذارد. این امر باعث می شود منابع کمتری برای پرداخت های تشویقی برای تأمین بودجه کارکنان که مسئول تولید بازده هستند ، در دسترس باشد.
• کنترل شرکت مدیریت صندوق: با استفاده از کنترل برخی از شرکت های مدیریت ، موضوعات مختلفی مطرح می شود که بزرگترین آن توانایی بالقوه اسپانسر برای اعضای آتش نشانی مدیریت صندوق است. این امر می تواند به ویژه هنگامی که منافع سایر سرمایه گذاران و اسپانسر واگرایی را نشان می دهد ، نگران کننده باشد.
• مشارکت کمیته سرمایه گذاری: در موارد خاص ، حامیان مالی نیاز به مشارکت رسمی در کمیته سرمایه گذاری صندوق دارند که باعث ایجاد اختلافات احتمالی منافع بین اسپانسر و سایر سرمایه گذاران می شود.
• اندازه سرمایه گذاری ، نفوذ و درگیری های احتمالی منافع: سایر سرمایه گذاران ممکن است در صورتی که مبلغ مرتکب شده توسط اسپانسر از 25 ٪ یا بیشتر صندوق باشد ، پتانسیل تضاد منافع را درک کند.

تصمیم گیری در مورد استفاده از یک عامل قرارگیری

مدیران صندوق جدیدی که به دنبال ایجاد خود هستند ، اغلب در نظر می گیرند که خدمات یک نماینده محل قرارگیری (PA) را ثبت می کنند. PAS به مدیران صندوق کمک می کند تا سرمایه گذاران را پیدا کنند ، مواد بازاریابی خود را توسعه دهند ، شرایط صندوق را مذاکره کنند و بینشی در مورد قرار دادن یک صندوق در شرایط داده شده ارائه دهند. PAS به مدیران صندوق کمک می کند تا پایگاه سرمایه گذار خود را گسترش دهند ، درهای باز به سرمایه گذاران نهادی و بارهای قابل توجه عملیاتی و لجستیکی را در طی فرآیند جمع آوری کمک های مالی بارگیری کنند.

از طرف دیگر ، PAS می تواند گران باشد ، به طور معمول درصدی از تعهدات کل سرمایه به صندوق که توسط LPS در نتیجه خدمات PA انجام شده است ، می گیرد. با توجه به تنوع گسترده انواع سرمایه گذار بالقوه و نوآوری نسبی صنعت ، می توان PAS همچنین در صنعت سرمایه گذاری تأثیر یافت.

سریال دسک تاپ مورگان استنلی ، "کار با عوامل قرارگیری" ، جنبه های زیر را نشان می دهد که هنگام شرکت در یک PA در نظر گرفته می شود: