نحوه استفاده از نقاط محوری

نقاط محوری یا محوری شاخص های مفیدی برای تعیین سطحی هستند که در آن احساسات بازار می تواند از صعودی به نزولی یا برعکس تغییر کند. به طور کلی به عنوان نشانگرهای پشتیبانی و مقاومت دیده می شود ، نقاط محوری توسط معامله گران روزانه در بازار فارکس به طور گسترده ای استفاده می شوند. این معامله گران برای تعیین سطح ورود ، خروج ، توقف و سود سود از نقاط محوری استفاده می کنند.

محاسبه نقاط محوری

نقاط محوری در شناسایی سطح پشتیبانی و مقاومت بالقوه کمک می کنند و بنابراین خطر درگیر را به حداقل می رسانند. این نقاط می توانند با خطوط روند ، سطح فیبوناچی ، میانگین حرکت ، اوج های قبلی/پایین یا بسته و بسیاری از شاخص های دیگر ، بسته به فلسفه فردی یک معامله گر مطابقت داشته باشند.

سطح محوری فرض می کند که یک روند یا همبستگی را می توان از داده های جلسه قبلی مشخص کرد. بنابراین ، فرمول اصلی برای محاسبه یک نقطه محوری ، یافتن میانگین قیمت های بالا ، پایین و نزدیک یک ارز در روز یا جلسه قبل است. سپس این نقطه محوری برای محاسبه سطح پشتیبانی و مقاومت تخمین زده شده برای روز تجارت فعلی استفاده می شود.

• مقاومت اول = (نقطه محوری 2x) - کم (دوره قبلی)
• پشتیبانی اول = (2 x Pivot Point) - HIGH (دوره قبلی)
• مقاومت دوم = (نقطه محوری - پشتیبانی اول) + مقاومت اول
• پشتیبانی دوم = نقطه محوری - (مقاومت اول 1 - پشتیبانی اول)
• مقاومت سوم = (نقطه محوری - پشتیبانی دوم) + مقاومت دوم
• پشتیبانی سوم = نقطه محوری - (مقاومت دوم - پشتیبانی دوم)

حال اگر یک معامله گر سطح محوری را در دست داشته باشد ، ممکن است فرصت های تجاری خوبی پیدا کند. به عنوان مثال ، اگر قیمت به سطح مقاومت بالایی نزدیک شود ، می توان این جفت را به فروش رساند و یک توقف را دقیقاً بالاتر از مقاومت قرار دهد. به همین ترتیب ، اگر سطح به سطح پشتیبانی نزدیک باشد ، می توان دقیقاً زیر مقاومت را خریداری کرد و متوقف کرد.

با استفاده از نقاط محوری

رویکرد سنتی برای استفاده از نقاط محوری ، خواستار استفاده از شکستن محوری میانی جلسه به عنوان سیگنال جهت و سپس تنظیم اولین هدف به عنوان محوری بالا یا محوری کم بسته به جهت استراحت است. ادامه در این سطح اول به معنای تنظیم محوری دوم بالا یا پایین به عنوان هدف بعدی است.

با این حال ، در زمان امروز ، هنگامی که معاملات داخل روز بی ثبات تر و ریز و درشت تر است ، محور میانی کمتر قابل توجه در نظر گرفته می شود و سطح محوری اول و دوم در بازارهای محدوده برای فروش قدرت و خرید ضعف به بهترین وجه کار می کند.

• در یک بازار محدوده محدود: سطح محوری به عنوان اهداف خوب و سطح ورود برای خرید ضعف و قدرت فروش کار می کند.
• در یک بازار عموماً صعودی: سطح محوری 1 و 2 برای خرید هرگونه ضعف داخلی در یک بازار در غیر این صورت صعودی مفید است. در چنین سناریویی ، معامله گران می توانند چند امتیاز بالاتر را خریداری کنند و چند نکته زیر را با اهداف تعیین شده در سطح 1 ST یا 2 درجه اصلی متوقف کنند.
• در یک بازار عموماً نزولی: سطح بالا 1 و 2 محوری برای فروش هرگونه قدرت داخل کشور در یک بازار نزولی بسیار عالی است. معامله گران می توانند سطح فروش را چند امتیاز زیر تعیین کنند و چند امتیاز بالاتر از محوری را متوقف کنند. اکنون می توان اهداف را در سطح پایین 1 یا 2 محوری تنظیم کرد.
• در یک بازار صعودی یا نزولی قوی: از سطح محوری می توان به عنوان شکست در چنین بازارهایی استفاده کرد. معامله گران هم اکنون می توانند با استراحت از محوری زیاد بخرند یا در استراحت کم محوری بفروشند.

بهترین تکنیک برای استفاده از محورها استفاده از آنها به همراه فیبوناچی یا شاخص های دیگر است. این امر به این دلیل است که هنگام حمایت از ابزار یا شاخص دیگر ، یک نشانه از اهمیت بیشتری برخوردار است. محورها در بازارهایی که دارای نوسانات خوب اما شدید نیستند بسیار مفید هستند. برای معاملات داخل روز ، محورهای روزانه مفید هستند.