فروش یک تجارت

فروش یک تجارت معمولاً فروش یک دارایی نیست. در عوض ، تمام دارایی های تجارت فروخته می شود. به طور کلی ، هنگامی که این اتفاق بیفتد ، هر دارایی به عنوان جداگانه برای تعیین درمان سود یا از دست دادن به فروش می رسد.

یک تجارت معمولاً دارایی های زیادی دارد. در هنگام فروش ، این دارایی ها باید به عنوان دارایی های سرمایه طبقه بندی شوند ، املاک قابل استهلاک مورد استفاده در تجارت ، املاک و مستغلات مورد استفاده در تجارت یا املاکی که برای فروش به مشتریان مانند موجودی یا سهام در تجارت نگهداری می شود. افزایش یا از دست دادن هر دارایی به طور جداگانه مشخص می شود. فروش دارایی های سرمایه منجر به افزایش سرمایه یا ضرر می شود. فروش املاک و مستغلات یا املاک قابل استهلاک مورد استفاده در تجارت و بیش از 1 سال منجر به افزایش یا ضرر از یک بخش 1231 می شود. فروش موجودی منجر به درآمد یا ضرر معمولی می شود.

انتشار 541 ، منافع مشارکت

علاقه به مشارکت یا سرمایه گذاری مشترک در هنگام فروش به عنوان دارایی سرمایه رفتار می شود. بخشی از هرگونه افزایش یا ضرر ناشی از مطالبات غیر واقعی یا موارد موجودی به عنوان سود یا ضرر معمولی رفتار می شود. برای اطلاعات بیشتر ، به انتشار 541 ، مشارکت PDF مراجعه کنید.

انتشار 550 ، منافع شرکت

علاقه شما به یک شرکت توسط گواهینامه های سهام ارائه می شود. وقتی این گواهینامه ها را می فروشید ، معمولاً سود یا ضرر سرمایه را درک می کنید. برای کسب اطلاعات در مورد فروش سهام ، به فصل 4 در انتشار 550 ، درآمد سرمایه گذاری و هزینه های PDF مراجعه کنید.

انحلال شرکتی

انحلال شرکت های ملک به طور کلی به عنوان فروش یا مبادله رفتار می شود. سود یا ضرر به طور کلی توسط شرکت در فروش انحلال دارایی های آن شناخته می شود. به طور کلی سود یا ضرر نیز در توزیع انحلال دارایی شناخته می شود که گویی شرکت دارایی ها را با ارزش بازار منصفانه به توزیع کننده فروخته است.

در موارد خاصی که توزیع کننده یک شرکت در کنترل شرکت توزیع کننده است ، توزیع ممکن است مشمول مالیات نباشد. برای اطلاعات بیشتر ، به کد درآمد داخلی بخش 332 و مقررات آن مراجعه کنید.

تخصیص ملاحظه پرداخت شده برای یک تجارت

فروش تجارت یا تجارت با مبلغ یکپارچه ، فروش هر دارایی جداگانه و نه از یک دارایی واحد در نظر گرفته می شود. به جز دارایی های مبادله شده تحت هر قانون مبادله غیرقابل انعطاف ، خریدار و فروشنده یک تجارت باید از روش باقیمانده برای اختصاص توجه به هر دارایی تجاری منتقل شده استفاده کنند. این روش افزایش یا از دست دادن از انتقال هر دارایی و میزان توجه به حسن نیت و برخی از خاصیت های نامشهود دیگر را تعیین می کند. همچنین مبنای خریدار را در دارایی های تجاری تعیین می کند.

توجه

توجه خریدار هزینه دارایی های به دست آمده است. توجه فروشنده مبلغ تحقق یافته (پول به علاوه ارزش منصفانه بازار املاک دریافت شده) از فروش دارایی است.

روش باقیمانده

روش باقیمانده باید برای هرگونه انتقال گروهی از دارایی هایی که تجارت یا تجارت را تشکیل می دهند استفاده شود و مبنای خریدار فقط با مبلغ پرداخت شده برای دارایی ها تعیین می شود. این امر در مورد نقل و انتقالات مستقیم و غیرمستقیم ، مانند فروش یک تجارت یا فروش سود مشارکت که در آن مبنای سهم خریدار از دارایی های مشارکت برای مبلغ پرداخت شده در بند 743 (ب) داخلی تنظیم می شود ، صدق می کند. کد درآمدبخش 743 (ب) اعمال می شود اگر مشارکت در انتخابات تحت بخش 754 قانون درآمد داخلی انجام شود.

در صورت اعمال هر یک از موارد زیر ، گروهی از دارایی ها تجارت یا تجارت را تشکیل می دهند.

حسن نیت یا ارزش نگرانی در هر شرایطی می تواند به آنها وصل شود.

استفاده از دارایی ها تحت بخش 355 قانون درآمد داخلی ، تجارت یا تجارت فعال را تشکیل می دهد.

روش باقیمانده باعث می شود که ابتدا با حساب های نقدی و سپرده های عمومی (از جمله حساب های چک و پس انداز ، اما به استثنای گواهی سپرده ها) کاهش یابد. ملاحظات باقی مانده پس از این کاهش باید به ترتیب خاصی در بین دارایی های مختلف تجاری اختصاص یابد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد چگونگی تخصیص در بین دارایی ها به تناسب ، به انتشار 544 ، فروش و سایر موارد دارایی مراجعه کنید.